دست های حافظه

 

همیشه راه هایی هست که آدمو به خودش مشغول میکنه و گاهی اونقدر درگیر ِ پیچ و خم هاش می شی که یادت میره این فقط یه راه ، یه کوره راه بود تا ذهنتو درگیرش کنی و همه چیز یادت بره

دیگه حافظه ت یاری نمی کنه کی / کجا و چطور گیر ِ این بندها شدی

کاش همه چی یادت بره

همه ی کارهایی که می کردی

همه ی جاهایی که می رفتی

همه ی کسایی که میشناختی

حتی اسمت هم یادت بره

حتی …

حتی صداش  ، بو ش ، نفس ش …

و اینطور ذره ذره فرو می ریزد ؛ عادت ِ دست هایی که می برد از یاد …